Myślenie perspektywiczne

Jesteśmy krajem, którego kultura i historia jest nierozerwalnie związana z morzem, dlatego ochrona naszego dziedzictwa i utrzymanie naszych zasobów dla przyszłych pokoleń ma dla nas kluczowe znaczenie. Do gospodarki rybnej i gospodarki łowiskami podchodzimy kompleksowo. Przykładamy ogromną wagę do ryb, morza, dobra naszych mieszkańców i budzącego zachwyt środowiska.            

Zielony wybór

Konsumenci świadomi kwestii ochrony środowiska mogą z radością podawać na obiad ryby i owoce morza pochodzące z Norwegii. W porównaniu z innymi produktami, takimi jak wołowina czy drób, połów i przygotowanie śledzi czy makreli pozostawia o wiele mniejszy ślad węglowy.

Ślady węglowe i zużycie energii – porównanie norweskich ryb i europejskich produktów mięsnych

Powyższa grafika pokazuje różnicę w śladach węglowych pozostawianych przez norweskie ryby oraz europejskie produkty mięsne w miarę jak produkt przechodzi kolejne etapy łańcucha dostaw (na kilogram wyrobu jadalnego dostarczonego do hurtowni).

ONZ niedawno przedstawiła sprawozdanie na temat polityki zarządzania stosowanej przez kraje prowadzące połowy. Norwegia została w nim uznana za lidera i pioniera w kwestiach ekologii. Dzięki wprowadzeniu zakazu odrzutów 18 różnych gatunków ryb jesteśmy też światowym liderem pod kątem ograniczania odrzutów.

Graph showing carbon footprint and energy use of Norwegian seafood and European meat products

Nasza długofalowa strategia

Nasze zarządzanie i monitorowanie opierają się na podejściu długofalowym. W ten sposób będziemy w stanie zabezpieczyć nasze zasoby rybne i chronić podmioty działające w branży oraz nadmorskie społeczności. Każdy etap związany z rybołówstwem, od połowu do sprzedaży, podlega nadzorowi i rygorystycznej kontroli przez kwoty połowowe i zezwolenia. Dzięki tym metodom możemy mieć nadzieję, że przyszłe pokolenia będą mogły korzystać z zasobów, które zostały nam dane.

Zarządzanie zasobami makreli odbywa się we współpracy pomiędzy wszystkimi zainteresowanymi krajami – Norwegią, Rosją, Wyspami Owczymi, Islandią i Unią Europejską. Podpisane umowy stanowią część długofalowej strategii i gwarantują, że połowy odbywają się wyłącznie w z góry określonym momencie rozwoju ryb (okresie najlepszego połowu). Dzięki temu uzgodnieniu ludzie na całym świecie latami będą mogli rozkoszować się smakiem makreli atlantyckiej.

Źródło: Broszura o handlu gatunkami pelagicznymi (2011 r.)

Proces monitorowania

Unikalna baza wiedzy i doświadczenia Norwegii daje niezrównane możliwości badań i rozwoju sektora ryb i owoców morza na skalę światową. Dzięki prawodawstwu, regulacjom i mechanizmom kontroli badania są wcielane w życie w sposób zrównoważony.

Badania

Instytut Badań Morskich (IMR) Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) Narodowy Instytut Żywienia i Badań nad Rybami i Owocami Morza (NIFES)

Magnifying glass

Ustawodawstwo

Parlament norweski

Paragraph symbol

Regulation

Ministerstwo Handlu, Przemysłu i Rybołówstwa Dyrekcja ds. Rybołówstwa Wspólna Norwesko-Rosyjska Komisja ds. Połowów Regionalne organizacje ds. gospodarki rybnej (RFMO)

Paper and pencil

Control

Dyrekcja ds. Rybołówstwa Rybackie organizacje sprzedaży Straż Przybrzeżna Norweski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności

Checkmark
A small fishing boat on the sea

Badania

Unikalna baza wiedzy i doświadczenia Norwegii daje niezrównane możliwości badań i rozwoju sektora ryb i owoców morza na skalę światową.             

Instytucje badawcze w Norwegii monitorują morza, dbając o to, aby połowy odbywały się w sposób zrównoważony. Obserwują objawy zmian klimatycznych i doradzają w sprawie regulacji dotyczących ochrony ekosystemu. Prowadzą również badania nad znaczeniem ryb i owoców morza w żywieniu człowieka.            

Dzięki prawodawstwu, regulacjom i mechanizmom kontroli badania są wcielane w życie w sposób zrównoważony.            

Instytucje badawcze w sektorze rybołówstwa:

Instytut Badań Morskich (IMR)

Instytut Badań Morskich (IMR) to największy ośrodek nauk o morzu w Norwegii, który odgrywa kluczową rolę w prowadzonym przez nas procesie monitorowania. Instytut prowadzi doradztwo na poziomie eksperckim i badania nad akwakulturą i ekosystemami różnorodnych łowisk: Morzem Barentsa, Morzem Północnym i linią brzegową Norwegii oraz Morzem Norweskim.

Utrzymanie dobrostanu morza jest niezwykle ważne dla naszych tętniących życiem łowisk. Brak zaleceń IMR utrudniłby ten proces.

Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES)

Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) koordynuje i promuje badania nad oceanografią, środowiskiem morskim, ekosystemem morskim oraz morskimi zasobami żywymi w północnym Atlantyku. Rada stanowi główne źródło doradztwa naukowego w zakresie ekosystemu morskiego dla rządów państw i międzynarodowych organów kontroli.

Narodowy Instytut Żywienia i Badań nad Rybami i Owocami Morza (NIFES)

NIFES to rządowy instytut badawczy w dziedzinie żywienia ryb, bezpieczeństwa ryb i owoców morza oraz wpływu spożywania ryb i owoców morza na zdrowie ludzkie. Instytut bada, w jaki sposób pasza wpływa na dobrostan ryb oraz jak oddziałuje na środowisko. Dzięki temu zyskujemy najpewniejsze podstawy prowadzenia zrównoważonych łowisk i akwakultur.

Ustawodawstwo

Ustawa o zasobach morskich reguluje połowy żywych zasobów morskich. Ustawa o uczestnictwie reguluje, kto może prowadzić połowy zarobkowo. Całościowo ustawodawstwo dąży do ochrony zarówno ekosystemu, jak i źródeł utrzymania wszystkich podmiotów związanych z rybołówstwem.

Norwegia wprowadziła surowy zakaz odrzutu w 1987 r. Wrzucanie złowionych ryb z powrotem do morza to nie tylko marnotrawstwo, ale także zaciemnianie obrazu badań naukowych, niezarejestrowane połowy i niedokładne statystyki. Na takim podejściu polega zasadnicza różnica między wspólną polityką rybołówstwa UE (pozbywanie się połowu, którego nie można wyładować) a norweskim systemem zarządzania (obowiązek wyładunku całości połowu).

  • Jesteśmy światowym liderem w dziedzinie wprowadzania rozwiązań zmierzających do zakazu odrzutu.
  • Nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy makreli w naszych wodach zasadniczo się nie zdarzają.
  • Wprowadziliśmy surowe mechanizmy kontroli na lądzie i na morzu dla jednostek zagranicznych i norweskich.
  • Norwegia wprowadziła też rygorystyczne zasady stosowania narzędzi połowowych.

 

Regulacje 

Regulacje dotyczące kwot połowowych, międzynarodowych umów w zakresie rybołówstwa i wielkości połowów to kwestie, nad którymi pracują norweskie organy branżowe, aby zapewnić przetrwanie norweskiego rybołówstwa w długofalowej perspektywie.

 Dodatkowe informacje o regulacjach znajdziesz tutaj.

Mechanizmy kontroli

Rybak na łodzi

Wprowadziliśmy programy nadzoru i kontroli, które działają w całym łańcuchu ryb i owoców morza. Każda organizacja związana z produkcją i dostawą makreli atlantyckiej przyczynia się do tworzenia systemu dozoru. Gwarantuje to bezpieczeństwo ryb i owoców morza oraz chroni interesy naszych klientów. Tak wysoki poziom kontroli może stanowić wyzwanie i wymagać wiele czasu, jednak wierzymy, że rybołówstwo, które zajmuje tak ważne miejsce w naszej kulturze, zasługuje na ten wysiłek.

Urząd ds. Rybołówstwa

Dyrekcja ds. Rybołówstwa monitoruje i kontroluje cały łańcuch wartości uwzględniający kontrole przy nabrzeżu i sprzedaży, audyty po wyładunku ryb oraz kontrole na morzu. Inspekcje koncentrują się głównie na weryfikacji kwot połowowych oraz na kontroli, czy połowy są prowadzone zgodnie z obowiązującymi regulacjami. Ponadto Dyrekcja ds. Rybołówstwa odpowiada za gospodarkę akwakulturą oraz mechanizmy kontroli akwakultury.

Rybackie organizacje sprzedaży

Organizacje sprzedaży są własnością norweskich rybaków. Organizacje mają na celu opracowanie jasnych, rzetelnych i kontrolowanych warunków w zakresie połowów i handlu rybami i owocami morza w transakcjach zawieranych pomiędzy rybakami a nabywcami. Podlegają one nadzorowi norweskiej Dyrekcji ds. Rybołówstwa. Sprzedaż ryb morskich poza organizacjami sprzedaży jest w Norwegii zabroniona.

Straż Przybrzeżna

Straż Przybrzeżna prowadzi kontrole zasobów norweskiej floty rybackiej oraz zagranicznych statków wypływających na pełny ocean. Kontroluje czynności związane z połowami przez monitorowanie zasobów, kwot połowowych, inspekcje statków rybackich, kontrole celne i ogólne patrolowanie wód należących do Norwegii.