Nigdy nie dopuścimy do przeławiania zasobów

Jesteśmy świadomi, jakim szczęściem jest mieszkanie tak blisko wybrzeża. Zimne i czyste wody otaczające nasz kraj tętnią życiem, zaś niektóre z naszych największych miast powstały właśnie dzięki tym cennym zasobom. Jednak dobry los oznacza też wielką odpowiedzialność. Naszą rolą jest zadbać o ochronę naszych zasobów i zachowanie ich dla przyszłych pokoleń.

ROCZNE KWOTY POŁOWOWE

Roczne kwoty połowowe są dostosowywane do stanu zasobów i określane w wyniku procesu obejmującego międzynarodowe negocjacje i zalecenia Rady Regulacyjnej, norweskiego Urzędu ds. Rybołówstwa i innych organizacji.

Jak widać, doroczne kwoty połowowe makreli poddane są ścisłemu nadzorowi.

Norweskie kwoty połowu makreli

quota graph

Kwota połowu makreli w 2016 r. wynosi 201 663 tony. Przydział kwot zależy od wielkości statku oraz typu stosowanych na nim narzędzi połowowych.

KTO NIE MARNUJE, TEMU NIE BRAKUJE

Nasze kwoty są egzekwowane za pomocą prostej zasady: kiedy zostaną wypełnione, koniec z połowem.

Całkowity dopuszczalny połów (TAC) w Norwegii jest rozdzielany na grupy obejmujące poszczególne typy statków. Wartości bazują na liczbach historycznych, ale podlegają też korektom, z których ostatnia miała miejsce w 2007 r.

Indywidualna kwota połowowa (IVQ)
Indywidualne kwoty połowowe są przyznawane poszczególnym statkom posiadającym licencję lub pozwolenie roczne, co gwarantuje im stały udział w kwocie przyznanej danej grupie.

Kwota maksymalna
Dotyczy ona statków żeglugi przybrzeżnej na wolnodostępnych łowiskach, gdzie łowią jednostki różnej wielkości i wydajności. Kiedy wyczerpana zostanie kwota przyznana grupie, połowy zostają wstrzymane bez względu na to, czy każda jednostka osiągnęła swoją kwotę maksymalną.

PRZENOSZENIE I WSPÓLNE KORZYSTANIE Z KWOT

Aby zapobiec sytuacji, w której nasza flota przekroczy swoje możliwości, zezwalamy na przenoszenie niektórych kwot pomiędzy jednostkami.

System kwot dla zespołów (UQS)
Jest to system zaprojektowany dla mniejszych jednostek. Właściciel dwóch statków może przenieść kwotę z jednej jednostki na drugą, co umożliwia mu wyczerpanie całej kwoty w danym okresie na jednym statku lub części kwoty w dowolnym czasie pod warunkiem, że druga jednostka 

System kwot strukturalnych (SQS)
Został on wprowadzony w 2004 r. dla dużych jednostek żeglugi przybrzeżnej. Również i ten system umożliwia właścicielom dwóch statków przenoszenie kwot z jednego na drugi.

System wymiany kwot (QES)
System wymiany kwot umożliwia współpracę dwóch właścicieli statków, którzy przez określony okres mogą prowadzić połowy w ramach obu kwot z jednej jednostki. Umowa ta stała się elementem polityki w 2005 r., kiedy statki prowadzące połowy dalekomorskie zostały objęte.