Zarządzanie zasobami makreli

Od wieków makrela pełni kluczową rolę w jadłospisie Norwegów. Teraz dzielimy się nią z całym światem.Dlatego też koniecznie musimy zarządzać naszymi zasobami ryb, zwłaszcza na tarliskach, abyśmy mogli cieszyć się ich przepysznym smakiem i wartościami odżywczymi jeszcze przez długie lata.

Wraz z innymi państwami przybrzeżnymi Norwegia zarządza zasobami makreli na północno-wschodnim Atlantyku. Warto wspomnieć, że jedynie zasoby makreli na Morzu Północnym zostały odrębnie sklasyfikowane, podczas gdy wszystkie makrele w północno-wschodnim Atlantyku zostały uznane za jedno stado.

Biomasa stad tarłowych gromadnika z Morza Barentsa, makreli z północno-wschodniego Atlantyku, śledzia norweskiego odbywającego tarło na wiosnę, śledzia z Morza Północnego i błękitka. 1985–2014

Chart showing stock size of pelagic species 1985-2014

*Źródło: IMR: Poziom krytyczny biomasy stada tarłowego (Blim): 1,84 milionów ton Biomasa referencyjna (Bpa): 3 miliony ton

* Dane ekonomiczne i biologiczne dotyczące połowów norweskich – 2014 r.

OCHRONA NASZYCH STAD

Makrele w północno-wschodnim Atlantyku żyją na bardzo dużym obszarze i podlegają zarządzaniu za pomocą międzynarodowych planów. Wspierają one ochronę naszych stad. Odkąd weszły w życie, poziom biomasy stad tarłowych wzrósł. Wszystkie stada znajdują się powyżej poziomu referencyjnego, zaś Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) jest spokojna, że połowy makreli dokonywane są w sposób zrównoważony i że ryby mają możliwość odbudowy stad.

Graph showing stock size of mackerel 1980-2015

BLIM: Najniższa biomasa tarłowa

BPA: Poziom referencyjny

MSY BTRIGGER: maksymalny podtrzymywalny połów; poziom biomasy stada tarłowego wymagający podjęcia określonych działań

Źródła: http://www.ices.dk/sites/pub/Publication%20Reports/Advice/2015/2015/mac-nea.pdf